Heks Holderbolder en het ontplofte hoestdrankje

De zon schijnt en speelt door de bladeren van de bomen die rond het huisje van de heks staan. Tussen het dikke mos op de grond zijn de afgelopen dagen veel witte sterbloemen tevoorschijn gekomen. Die bloemen vindt heks Holderbolder de mooiste, maar nu maken ze haar niet blij. Ze zit aan de tafel in de keuken en staart voor zich uit.

Holderbolder gaat pas sinds een jaar naar de heksenschool, maar ze heeft al veel geleerd. Ze kan de eenvoudige toverdrankjes uit het dikke boek der bosheksen maken en ze kan met haar magische heksenbol in de nabije toekomst kijken. Vliegen op de heksenbezem lukte in het begin helemaal niet, maar intussen kan ze toch al opstijgen en een meter boven de grond zweven. Ook de andere leerling-heksen kunnen niet alles meteen, maar hun lerares Hannihop kan alles goed uitleggen en helpt hen waar ze kan. Vandaag is alles echter fout gelopen!

“O jee, o jee, o jeminee!” jammert Holderbolder, terwijl ze onophoudelijk aan haar haar friemelt. “Wat is er aan de hand?” vraagt een zachte stem. Van de lamp boven de keukentafel zakt een kleine spin aan een draadje naar beneden. Voor de neus van Holderbolder blijft ze heen en weer schommelen. Holderbolder zucht: “Ach, het was verschrikkelijk. Vreselijk gewoon!” vertelt ze aan haar kleine vriendin. “Toen opperheks Rukkelbukkel, de schooldirectrice, vandaag de klas binnenkwam om te kijken wat wij al geleerd hebben, werd ik heel zenuwachtig. De heksenbol glipte uit mijn handen en rolde op de vloer. Daarna was ik de ingrediënten van de ‘wratten weg’-tinctuur helemaal vergeten en op het einde ontplofte ook nog mijn hoestdrankje in de toverketel!” “Wat?” roept spin Sinni. “Hoe is dat gebeurd?” Holderbolder klaagt: “Dat weet ik eigenlijk niet precies. Ik denk dat ik tijm heb verwisseld met het heksenpoeder toximoxi. Bovendien mogen wij leerling-heksen de pot met toximoxi nog niet uit de kast nemen. Ik begrijp er helemaal niets van. Maar net toen opperheks Rukkelbukkel in de toverketel keek, begon het allemaal te borrelen en te pruttelen … Plots was er een knal en de opperheks was van kop tot teen bedekt met groen slijm.” “Echt?” vraagt Sinni. “Ja, echt! Helaas …”, antwoordt Holderbolder. “Ik vind het zo erg”, zegt ze en ze begint weer aan haar haar te friemelen. Dat is intussen helemaal verward en samengeklit.

“En wat zei Rukkelbukkel dan? Of je lerares Hannihop?” vraagt Sinni. “Weet ik niet! Ik ben gewoon weggerend en direct naar huis gelopen”, jammert Holderbolder snikkend. “Lieve deugd!” roept de kleine spin. “Je hebt je niet verontschuldigd?” Holderbolder schudt het hoofd. Sinni geeft de leerling-heks een standje: “Nee, nee, nee, dat is toch helemaal niet netjes!” “Ik weet het”, reageert Holderbolder, “maar ik durf niet. Ik krijg vast zo veel straf, dat ik helemaal niet weet hoe ik eraan moet beginnen."

t-295-haba-spielzeug-hexe-holterpolter-und-der-explodierte-hustensaft.jpg

“Toch moet je je verontschuldigen!” zegt Sinni streng. “Ik ga met je mee en dan lukt het je wel”, stelt de spin voor aan haar vriendin. Holderbolder staat zuchtend recht. Ze zet haar heksenhoed op en trekt haar heksencape aan. “Ja, je hebt gelijk. Kom, ga op mijn schouder zitten, Sinni. Misschien durf ik het dan wel.”

De twee vriendinnen verlaten het kleine heksenhuis en lopen terug naar de heksenschool. Daar aangekomen klopt de leerling-heks zachtjes op de deur van de directrice. Ze duwt de klink voorzichtig naar beneden en kijkt in de kamer. Opperheks Rukkelbukkel en lerares Hannihop zitten bij elkaar. De moed zakt Holderbolder in de schoenen. “Wil je ons spreken?” vraagt de directrice. De leerling-heks knikt lichtjes en stottert: “Ja, ik … eh … wilde mij … verontschuldigen voor … eh … wel … ik vind het erg dat het hoestdrankje …”, Holderbolder stopt en wordt knalrood. Ze kan niets meer uitbrengen.

“Ach, kleine leerling-heks. Het is allemaal niet zo erg!” zegt Rukkelbukkel geruststellend. “Weet je, toen wij nog op school zaten, hebben wij ook ongelukjes gehad.” “Dat klopt!” bevestigt Hannihop en ze vertelt: “Ik ben een keer van mijn bezem gegleden en toen moest mijn lerares mij komen redden op de top van een hoge dennenboom.” “En bij mij is ook eens een drankje ontploft”, zegt Rukkelbukkel. “Echt?” vraagt Holderbolder, die zich al veel beter voelt. “Ik had bij mijn examen voor heksenlerares de temperatuur onder de ketel niet goed gecontroleerd en toen is alles met een stinkende blauwe wolk ontploft. Lieve deugd, dagen later stonk ik nog steeds”, lacht Rukkelbukkel. “Ik mag van geluk spreken dat jouw hoestdrankje niet vreemd rook en alleen groen en slijmerig was. Maar je moet wel beloven dat je vanaf nu beter oplet als je ingrediënten verzamelt”, voegt de opperheks er nog aan toe en ze glimlacht naar Holderbolder. “Ik ben blij dat je de moed had om je te verontschuldigen. Het kan niet altijd allemaal goed gaan, maar je moet je fouten kunnen toegeven en er iets van leren”, zegt Hannihop tegen haar leerling-heks. “Zie je wel?” fluistert Sinni haar vriendin in het oor. Holderbolder knikt en gaat opgelucht weg. “Wat een gekke schooldag!” zucht ze buiten tegen Sinni. “Nu moet ik eerst een grote kop kamillethee drinken.” “Misschien heb je een bril nodig, als je de etiketten op de potten niet goed kunt lezen”, suggereert de kleine spin. “Dat is helemaal niet nodig, ik moet volgende keer gewoon beter opletten”, zegt Holderbolder en ze loopt met haar vriendin op haar schouder het heksenbos in. “Die prachtige sterbloemen daar vooraan kan ik immers nog perfect zien!” lacht ze.